مقایسه اعتبار منبع و گسستگی فرا اجتماعی در سطوح بالا و پایین تعامل فرا اجتماعی نوجوانان با افراد مشهور مورد علاقه شان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

چکیده

مفهوم تعامل فرااجتماعی به‌منظور توضیح چگونگی ارتباط طرفداران با افراد مشهور مطرح شده است. در این بین، اعتبار منبع و گسستگی فرااجتماعی می­توانند در سطوح مختلف درآمیختگی فرااجتماعی متفاوت باشند. در این مطالعۀ علی ـ مقایسه­ای، جامعۀ آماری پژوهش شامل دانش­آموزان مدارس متوسطۀ دورۀ اول ناحیۀ یک شهر رشت در سال تحصیلی 1398ـ1399 بود. از این بین، 200 دانش­آموز دختر و پسر با روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند. به‌منظور جمع­آوری داده­ها، از مقیاس تعامل فرااجتماعی با فرد مشهور، مقیاس اعتبار منبع، و مقیاس گسستگی فرااجتماعی استفاده شد. تحلیل داده­ها به‌وسیلۀ نرم‌افزار اس.پی.اس.اس. نسخۀ 24 با استفاده از روش تحلیل واریانس چندمتغیری انجام گرفت. نتایج نشان می­دهند نوجوانان با سطح بالای تعامل فرااجتماعی با افراد مشهور مورد علاقه­شان در مقایسه با نوجوانان با سطح پایین تعامل فرااجتماعی با افراد مشهور مورد علاقه­شان، نمرات بالاتری در اعتبار منبع و گسستگی فرااجتماعی کسب کردند. طبق یافته­ها، در سطوح بالای تعامل فرااجتماعی، نوجوانان اعتبار زیادی برای افراد مشهور موردعلاقه­شان قائل هستند و در واکنش به گسستگی، رفتارها و احساسات پس از گسستگی بیشتری همچون جست‌وجوی اطلاعات و ناراحتی را تجربه می­کنند. پژوهش حاضر نشان‌دهندۀ اهمیت اعتبار منبع و گسستگی فرااجتماعی در شکل­گیری و ماندگاری تعامل فرااجتماعی با افراد مشهور موردعلاقه است.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Comparison of Source Credibility and Parasocial Breakup in High and Low Levels of Adolescents’ Parasocial Interaction with their Favorite Celebrities

نویسندگان [English]

  • Reza Shabahang 1
  • Farzin Bagheri Sheykhangafshe 2
  • Adeleh Yousefi Siahkoucheh 3
  • Mohammad Ali Mehrbakhsh Markhali 4
1 M.A in General Psychology, Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran
2 PhD Candidate in Psychology, Faculty of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran
3 PhD Candidate in Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran
4 M.A. Student of Psychology and Education of Exceptional Children, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran.
چکیده [English]

Parasocial interaction is a concept used to explain how fans interact with celebrities. Meanwhile, source credibility and parasocial breakup can be different in distinct levels of parasocial interaction. In this causal-comparative study, the statistical population of the study consisted of high school students in district one of Rasht city during the academic year 2019-2020. Among them, 200 male and female students were selected by convenience sampling method. In order to collect data, the Celebrity Parasocial Interaction Scale (Bocarnea & Brown, 2007), Source Credibility Scale (Ohanian, 1990), and Parasocial Breakup Scale (Cohen, 2003) were used. Data were analyzed by SPSS24 software using multivariate analysis of variance. The results indicate adolescents with high level of parasocial interaction with their favorite celebrities got higher scores in source credibility and parasocial breakup compared to adolescents with low level of parasocial interaction with their favorite celebrities (p < 0/01). According to the results, at high levels of parasocial interaction, adolescents place a high value on their favorite celebrities and adolescents also experience more post breakup feelings and behaviors such as seeking information and discomfort in response to breakup. The present study highlights the importance of source credibility and parasocial breakup in development and maintain of parasocial interaction with favorite celebrity.

کلیدواژه‌ها [English]

  • parasocial interaction
  • source credibility
  • parasocial breakup
  • adolescents
شباهنگ، ر.، مختاری چیرانی، ب.، باقری شیخانگفشه، ف.، و رضازاده، م.ر. (1398الف). پیش‌بینی پرستش افراد مشهور از طریق بررسی اعتبار منبع و گسستگی فرااجتماعی . رویش روان شناسی، 8(8)، 175ـ184.
شباهنگ، ر.، بشارت، م.ع.، باقری شیخانگفشه، ف.، نجاتی، ز.، و قائمی، ز. (1398ب). نقش تعامل فرااجتماعی با افراد مشهور و پرستش آن‌ها در پیش‌بینی ناهماهنگی شناختی. رویش روان‌شناسی، 8(4)، 111ـ120.
شباهنگ، ر.، بشارت، م.ع.، نیکوگفتار، م.، و باقری شیخانگفشه، ف. (1398ج). نقش انعطاف‌پذیری شناختی و مشکلات تنظیم هیجانی در پیش‌بینی پرستش افراد مشهور دانشجویان. دانش و پژوهش در روان‌شناسی کاربردی، 20(1)، 13ـ25.
طالبی، ل.، و امیری‌مجد، م. (1398). پیش‌بینی سازگاری روان‌شناختی نوجوانان مهاجر براساس مهارت‌های مقابله‌ای، فاصلۀ اجتماعی و سازگاری اجتماعی ـ فرهنگی. روان‌شناسی فرهنگی، 3(1)، 23ـ40.
کمال‌الدینی، س.ش.، دمهری، ف.، و عزیزی، م. (1399). اثربخشی توان‌بخشی شناختی مبتنی‌بر رایانه بر مشکلات رفتاری و کارکردهای اجرایی نوجوانان بزهکار. روانشناسی فرهنگی، 4(1)، 206ـ224.
Bocarnea, M. C., & Brown, W. J. (2007). Celebrity-persona parasocial interaction scale. In: Reynolds RA, Woods R, Baker JD, editor. Handbook of research on electronic surveys and measurements. Hershey, PA, US: Idea Group Reference/IGI Global; pp: 309–312.
Bond, B. J., & Calvert, S. L. (2014). Parasocial Breakup among Young Children in the United States. Journal of Children and Media, 8(4), 474-490.
Cashmore, E. (2014). Celebrity culture. Routledge.
Chung, S., & Cho, H. (2017). Fostering parasocial relationships with celebrities on social media: Implications for celebrity endorsement. Psychology & Marketing, 34(4), 481-495.
Cohen, J. (2003). Parasocial breakups: Measuring individual differences in responses to the dissolution of parasocial relationships. Mass Communication and Society, 6(2), 191-202.
Cohen J. (2004). Parasocial Break-Up from Favorite Television Characters: The Role of Attachment Styles and Relationship Intensity. Journal of Social and Personal Relationships, 21(2), 187-202.
Driessens, O. (2013). The celebritization of society and culture: Understanding the structural dynamics of celebrity culture. International Journal of Cultural Studies, 16(6), 641-657.
Eyal, K., & Cohen, J. (2006). When good friends say goodbye: A parasocial breakup study. Journal of Broadcasting & Electronic Media, 50(3), 502-523.
Faul, F., Erdfelder, E., Lang, A., Buchner, A. (2007). G*Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavior Research Methods, 39(2), 175-191.
Fryling, M. J., Johnston, C., & Hayes, L. J. (2011). Understanding observational learning: An interbehavioral approach. Anal Verbal Behav, 27(1), 191-203.
Gleason, T. R., Theran, S. A., & Newberg, E. M. (2017). Parasocial Interactions and Relationships in Early Adolescence. Frontiers in Psychology, 8, 255.
Goldsmith, R. E., Lafferty, B. A., Newell, S. J. (2000). The impact of corporate credibility and celebrity credibility on consumer reaction to advertisements and brands. Journal of Advertising, 29(3), 43-54.
Greene, A. L., Adams-Price, C. (1990). Adolescents' secondary attachments to celebrity figures. Sex Roles, 23(7-8), 335-347.
Hartmann, T., Goldhoorn, C. (2011). Horton and Wohl Revisited: Exploring Viewers' Experience of Parasocial Interaction. Journal of Communication, 61(6), 1104-1121.
Hoffman, S., Mansoor, Y., Natt, N., Sritharan, L., Belluz, J., Caulfield, T., Freedhoff, Y., Lavis, J. N., & Sharma, A. M. (2017). Celebrities’ impact on health-related knowledge, attitudes, behaviors, and status outcomes: protocol for a systematic review, meta-analysis, and meta-regression analysis. Systematic Reviews, 6(1), 13.
Horton, D., Wohl, R. R. (1956). Mass communication and para-social interaction. Psychiatry, 19(3), 215-229.
Hu, M. (2016). The influence of a scandal on parasocial relationship, parasocial interaction, and parasocial breakup. Psychology of Popular Media Culture, 5(3), 217-231.
Juntiwasarakij, S. (2018). Framing emerging behaviors influenced by internet celebrity. Kasetsart Journal of Social Sciences, 39(3), 550-555.
Kurzman, C., Anderson, C., Key, C., Lee, Y. O., Moloney, M., Silver, A., & Ryn, M. W. V. (2007). Celebrity status. Sociology Theory, 25(4), 347-367.
Lindenberg, S., Joly, J. F., & Staple, D. A. (2011). The norm-activating power of celebrity: The dynamics of success and influence. Social Psychology Quarterly, 74(1), 98-120.
Ohanian, R. (1990). Construction and validation of a scale to measure celebrity endorsers' perceived expertise, trustworthiness, and attractiveness. Journal of Advertising, 19(3), 39-52.
O’Keefe, D. J. (1990). Persuasion: Theory & research. Thousand Oaks, CA: Sage.
Maltby, J., McCutcheon, L. E., Ashe, D. D., & Houran, J. (2001). The Self-Reported Psychological Well-Being of Celebrity Worshippers. North American Journal of Psychology, 3(3), 441-52.
McCroskey, J. C., Young, T. J. (1981). Ethos and credibility: The construct and its measurement after three decades. Central States Speech Journal, 32, 24–34.
O’Regan, V. R. (2014). The celebrity influence: do people really care what they think? Celebrity Studies, 5(4), 469-483.
Penfold, R. (2004). The star’s image, victimization and celebrity culture. Punishment & Society, 6(3), 289–302.
Rojek, C. (2001). Celebrity. Reaktion Books.
Rubin, R. B., & McHugh, M. P. (1987). Development of parasocial interaction relationships. Journal of Broadcasting and Electronic Media, 31, 279–292.
Schramm, H., Hartmann, T. (2008). The PSI-Process Scales. A new measure to assess the intensity and breadth of parasocial processes. Communications, 33, 385-401.
Sternheimer, K. (2015). Celebrity culture and the American dream: Stardom and social mobility. NewYork: Routledge.
World Medical Association. (2013). World medical association declaration of Helsinki: Ethical principles for medical research involving human subjects. JAMA, 310(20), 2191-2194.