افلاطون، (1366)، دورۀ آثار افلاطون، ترجمۀ محمدحسن لطفی و رضا کاویانی، جلد4، چاپ دوم، تهران، انتشارات خوارزمی.
جاسلسن، ر (2007) اروین یالوم (روان درمانگر قصهگو)، ترجمۀ سپیده حبیب، (۱۳۹9)، تهران، انتشارات دانژه.
شولتز، د (1989)، نظریههای شخصیت، ترجمة یحیی سیدمحمدی (1398)، تهران، ویرایش، چاپ چهل و سوم.
یالوم، الف. (1998)، دژخیم عشق، ترجمۀ مهشید یاسایی، ۱۳۸۸تهران، انتشارات آزمون.
هایلند، د (2008)، زیبایی شناسی افلاطون: پرسش از زیبایی، ترجمه عبدلله سالاروند، (١٣٩٥)،تهران، نقش جهان.
مزلو، آ. (1943)، انگیزش و شخصیت، ترجمة احمد رضوانی،( 1367)مشهد،آستان قدس رضوی.
فروم، اریک (1947)، انسان برای خویشتن، ترجمۀ اکبرتبریزی،چا سوم، تهران 1 کتابخانۀ بهجت، 1370.
Hutton.B (1998). Platonism and the English Imagination. Londont: Cambridge UP.
Brian.A.(2015).The Critique of Eros: Freud on Narcissism and the Prospects for Romantic Love,
Psychodynamic Practice 21(3)
Sternberg, R. (1986). A Triangular Theory of Love, psychological Review, vol 93, April, pp. 119, 122