ابن عربی، م. ا. (1392)، انسان کامل، ترجمۀ محمود محمودغراب، تهران: جامی.
ابن عربی، م. ا. (1392)، فتوالحات المکیه، 9جلدی، ترجمۀ محمد خواجوی، تهران: مولی.
اسکندری، ح. (1392)، «کشف جهان اجتماعی بیماری روانی، بازنگری در ماهیت بیماری روانی با تأکید بر ساخت زبانی آن». روانشناسی بالینی، 12 (3)، 141.
بیات، م.، رسول زاده طباطبایی، ک.، بشارت، م.ع.، و عسگری، ع. (1395)، طراحی مدلهای تلفیق بازی درمانگری خانوادگی برای مشکلات برون سازی شده کودکان یک پژوهش کیفی. روانشناسی بالینی و شخصیت، 15 (2)، 6451.
پرلز، ف. (1395)، درون و برون سطل خاکروبه، ترجمۀ مهدی مهریار، تهران: فراانگیزش.
تبیک، م.ت. (1399)، تبیین مدل تحول انگیزشی براساس فرهنگ اسلامی، روانشناسی فرهنگی، 4 (1)، 5780.
سهروردی، ش. ا. (1372)، مجموعه مصنفات، گردآورنده هنری کربن، پژوهشگاه مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
سهروردی، ش.ا. (1388)، التلویحات الوحیه و العرشیه، تصحیح نجفقلی حبیبی، تهران: موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران.
جوادی آملی، ع. (1391)، حیات حقیقی انسان در قرآن، تهران: اسراء.
جوادی آملی، ع. (1389)، مراحل اخلاق در قرآن، تهران: اسراء.
جوادی آملی، ع. (1385)، حق و تکلیف در اسلام، تهران: اسراء.
جوادی آملی، ع. (1390)، جامعه در قرآن، تهران: اسراء.
حسن زاده آملی، ح. (1399)، دروس معرفت نفس، تهران: الف.لام.میم.
حسن زاده آملی، ح. (1372)، مدارج قرآن و معارج انسان. کیهان اندیشه، 52.
حسن زاده آملی، ح. (1371)، حقیقت انسان در عرفان، کیهان اندیشه، 24.
حسن زاده آملی، ح. (1381)، چشمه عشق، بشارت، 22.
حسن زاده آملی، ح. (1383)، انسان کامل از دیدگاه نهج البلاغه، نهج البلاغه، 9و 10.
خانی پور، ح.، و عظیمی، ر. (1398)، کاربرد روششناسی گفتمانی در پژوهشهای روانشناسی سلامت، روانشناسی بالینی، 13 (3)، 7756.
خاکبازان، ن. (1400)، بنیانهای شناختدرمانی با تأکید بر نقش فلسفۀ رواقی و نقد آن براساس اندیشۀ اسلامی، روانشناسی فرهنگی، 5 (1)، 87111.
خسروپناهی، ع.ا.، و میرزائی، ر. (1389)، چیستی انسانشناسی، انسانپژوهی دینی، 7 (24). 3556.
شوپنهاور، آ. (1398)، جهان همچون اراده و تصور، ترجمهی رضا ولی یاری، تهران: مرکز.
صادقی، ع.ا.، و واسطی، ع.ا. (1399)، تأثیر مبنای هستیشناسی در تولید تئوری انسانشناسی دینی، پژوهشنامه کلام، 7 (12)، 225245.
فروید، ز. (1400)، فراسوی اصل لذت، ترجمه شاهرخ علیمرادیان، تهران: آدمیت.
فروید، ز. (1400)، تمدن و ملالتهای آن، ترجمه محمدمبشری، تهران: ماهی.
فروید، ز. (1400)، اصول روانکاوی بالینی، ترجمه سعید شجاع شفتی، تهران: ققنوس.
فروید، ز. (1394)، مبانی روانکاوی کلاسیک، ترجمه شاهرخ علیمرادیان، تهران: هاشمی.
قرآن کریم. ترجمۀ م. فولادوند. تهران: اسوه.
Davis, S., & Davis, S. R. (1978), The federal principle: A journey through time in quest of a meaning. Univ ofCalifornia Press.
Dolev, Y. (2018), Is ontology the key to understanding tense?. Synthese, 195 (4), 1741-1749.
Evans, V. (2005), The meaning of time: polysemy, the lexicon and conceptual structure. Journal of linguistics, 41 (1), 33-75.
Ivtzan, I., Gardner, H. E., Bernard, I., Sekhon, M., & Hart, R. (2013), Wellbeing through self fulfilment:Examining developmental aspects of self-actualization. The Humanistic Psychologist, 41 (2), 119.
Mendelowitz, E., & Schneider, K. (2008), Existential psychotherapy. Current psychotherapies, 295-327.
Perls, F. (1973), The gestalt approach & eye witness to therapy. Science & Behavior Books.
Stigler, J. W., Shweder, R. A., & Herdt, G. E. (1990), Cultural psychology: Essays on comparative humandevelopment. In All but three of the chapters in this book are revised versions of presentations from two symposia held by the University of Chicago Committee on Human Development:" Culture and Human Development" (Oct 23-25, 1986) and" Children's Lives Cultural Context" (Nov 5-7, 1987).. Cambridge University Press.
White, M. K. (2007), Maps of narrative practice. WW Norton & Company.