ابراهیمی صدرآبادی، ف.، و میرزایی، م. (1397). تبیین تجربۀ بیماران دیابتی از شیوههای مقابله با بیماری: مطالعۀ گراندد تئوری. تحقیقات کیفی در علوم سلامت، 7(4)، 407 ـ 417.
آقایوسفی، ع. (1380). نقش عوامل شخصیتی بر راهبردهای مقابلهای و تأثیر روش مقابلۀ درمانگری بر عوامل شخصیتی و افسردگی. پایاننامۀ دکتری، دانشگاه تربیت مدرس.
باقریانسرارودی، ر.، احمدزاده، غ.، و یزدانی، ع. (1387). بررسی سبکهای مقابلهای در بیماران همودیالیزی. علمی دانشگاه علوم پزشکی سمنان، 10 (2)، 111 ـ 116.
بنیاسد، ع.، و صالحی، ک. (1398). مقدمهای بر اصول و فرایند ساخت و رواسازی پروتکل مصاحبه. نامۀ آموزش عالی، 12(46)، 177 ـ 203.
جانبزرگی، م.، نوری، ن.، حیدریزاده، م.، جانبزرگی، ع.، جانبزرگی، ا.، و نظری، م. (1399). اثربخشی درمان معنوی خداسو و نمایش غیرمعنوی در مدیریت استرس ناشی از بحران شیوع کرونا و طراحی مقدماتی الگوی معنوی مداخله روانشناختی در بحران کرونا، روانشناسی بالینی و شخصیت، 1، 201 ـ 214.
حسینی قدمگاهی، ج. (1376). کیفیت روابط اجتماعی، میزان استرس و راهبردهای مقابله با آن در بیماران کرونری قلب. پایاننامۀ کارشناسی ارشد، انستیتو روانپزشکی تهران.
خاتمساز، ز.، و معارفوند، م. (1393). راهبردهای مقابلهای والدین کودکان مبتلا به سرطان. مددکاری اجتماعی، 3 (3)، 3 ـ 9.
خرامین، ش.، نیلی، ح.، محمدی، ع.، و مبشری، ق. (1387). مقایسۀ شیوههای مقابله با استرس در بیماران مبتلا به زخم معده و دوازدهه. سندرم رودۀ تحریکپذیر و افراد عادی، ارمغان دانش، 13(4)، 95 ـ 104.
خطیب، م. (1398). مهارت مقابله با بیماری. مشهد: به نشر.
خطیب، م.، شجاعی، م. ص.، آذربایجانی، م.، و پسندیده، ع. (1399). الگوی زمانمند مقابلۀ دینی در روابط بین شخصی با تکیه بر مفاهیم بخشایش. سپاسگزاری و امید، روانشناسی فرهنگی، 4 (2)، 58 ـ 83.
رفیعیهنر، ح. (1397). الگوی درمانی خود ـ نظمجویی برای افسردگی براساس منابع اسلامی: تدوین مدل مفهومی و طرحنمای درمان و مطالعه امکانسنجی و نتایج اولیۀ آن. پایاننامۀ دکتری، مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امامخمینی(ره).
طاهری اطاقسرا، ط.، خالق دوستمحمدی، ط.، هاساواری، ف.، و کاظمنژاد لیلی، ا. (1395). سبکهای مقابلهای در بیماران مبتلا به سرطان مراجعهکننده به بیمارستان رازی رشت. دانشگاه علوم پزشکی گیلان، 13، 75 ـ 86.
عابدی جعفری، ح.، تسلیمی، م. س.، فقیهی، ا.، و شیخزاده، م. (1390). تحلیل مضمون و شبکۀ مضامین: روشی ساده و کارآمد برای تبیین الگوهای موجود در دادههای کیفی. اندیشۀ مدیریت راهبردی، 5 (2). 151 ـ 168.
مرادی، ا.، و بهرامی، ه. (1390). مقایسۀ ویژگیهای شخصیتی، راهبرهای مقابلهای و سبکهای اسنادی بین بیماران وابسته به مواد افیونی و افراد سالم. توانبخشی، 12 (1)، 8 ـ 18.
نوحی، ش.، میرحسینی، ح.، جانبزرگی، م.، مهاجر، ح. ع.، و ناصری فرافن، م. (1399). نقش سلامت معنوی و مقابلۀ مذهبی در پیشبینی اضطراب مرگ در بیماران مبتلا به ویروس کرونا. علمی ـ پژوهشی روانشناسی، 14 (26)، 29 ـ 42.
نیکمنش، ز.، و اشترک، ه. (1395). سبکهای مقابلۀ مذهبی و سلامت عمومی در مادران دارای فرزند عادی و کمتوان ذهنی. مطالعات ناتوانی، (6)، 288 ـ 293.
Billings, A. G., & Moos, R. H. (1981). The role of coping responses and social resources in attenuating the stress of life events. Journal of behavioral medicine, 4(2), 139-157.
Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 2, 77-101.
Hobfoll, S.E., Schwarzer, R., & Chon, KK. (1998). Disentangling the stress labyrinth interpreting the meaning of the term stress and it is studied in health context, Anx, Stress Cop, 11( 3),181-212.
Kausar, R., & Munir, R. (2004). Pakistan Adolescents Coping with Stress: Effect of Loss of a Parent and Gender of Adolescents. Journal of Adolescence, 27(6), 599-610.
Lazarus, R. S., & Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. NewYork: Springer.
Lazarus, R.S. (1984). On the primacy of cognition. American Psychologist,39(2), 124-129.
Maddi, S. R. (1990). Issues and interventions in stress mastery.
Masodnia, E, (2008). Perceived Self-efficacy and Coping Strategies in Stressful Situations. I J Psychiat Clin Psychol, 13 (4), 405-415..
Mohino, S., Kirchner, T., & Forns, M. (2004). Coping strategies in young male prisoners. Journal of youth and adolescence, 33(1), 41-49.
Nasirzadeh, R., & Rassol zadeh tabatabaie, K. (2009). Religious belifes and coping strategies students. Ofogh Danesh, 15 (2), 36-46.
Neto, M. L. R., Almeida, H. G., Esmeraldo, J. D. A., Nobre, C. B., Pinheiro, W. R., de Oliveira, C. R. T., & da Silva, C. G. L. (2020). When health professionals look death in the eye: the mental health of professionals who deal daily with the2019 coronavirus outbreak. Psychiatry Research, 288, 112972.
Pargament, K. I. (2007). Spiritually integrated psychotherapy: Understanding and addressing the sacred. Guilford Press.
Pargament, K. I., & Brant, C. R. (1998). Religion and coping. In H. G. Koenig (Ed.), Handbook of religion and mental health (pp.111-128). Academic Press.
Parker, J. D. A., & Endler, N. S. (1996). Coping and defense. In M. Zeidner & N. S. Endler (Eds.). Handbook of coping (pp. 3-33). NewYork: John Wiley.
Piko, B. (2000). Gender differences and similarities in adolescent's ways of coping, Psychol Record, 51, 223-236.
Samer fild, M.R., & Smccrae, R. (2000). Stress and coping. American psychological Assocition, 55, 620-625.
Schoch-Spana, M. (2020). COVID-19’s Psychosocial Impacts the Impacts.
Schwarzer, R., & Schwarzer, C. (1996). A critical survey of coping instruments. In M. Zeidner & N. S. Endler (Eds.), Handbook of coping (pp.107-132). NewYork: John Wiley.
Skinner, E. A., Edge, K., Altman, J., & Sherwood, H. (2003). Searching for the structure of coping: A review and critique of category systems for classifying ways of coping. Psychological Bulletin, 129, 216-269.
Sun, L., Sun, Z., Wu, L., Zhu, Z., Zhang, F., Shang, Z., & Liu, N. (2020). Prevalence and risk factors of acute posttraumatic stress symptoms during the COVID-19 outbreak in Wuhan, China. MedRxiv, 15, 1-9.
Tamers, L. K. D. Janicki & V. S. Helgeson (2002). Sex Differences in Coping Behavior: A Meta-Analytic Review and an Examination of Relative Coping. Personality and Social Psychology Review, 6(1), 1-30.
Tian, F., Li, H., Tian, S., Yang, J., Shao, J., & Tian, C. (2020). Psychological symptoms of ordinary Chinese citizens based on SCL-90 during the level I emergency response to COVID-19. Psychiatry Research, 1, 12992-12999.
World Health Organization (2020). Mental health and psychosocial considerations during the COVID-19 outbreak, 18 March 2020 (No. WHO/2019-nCoV/Mental Health/2020.1). World Health Organization.
