سازمان مطالعه و تدوین کتب دانشگاهی در علوم اسلامی و انسانی (سمت) روان‌شناسی فرهنگی 2588-7211 9 2 2026 02 20 Investigating the validity and reliability of the marital forgiveness measurement scale; localization to Iranian-Islamic culture بررسی روایی و پایایی مقیاس سنجش بخشش زناشویی؛ بومی سازی بر اساس فرهنگ ایرانی-اسلامی 248132 10.30487/jcp.2026.560910.1870 FA میلاد شماخته استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران 0009-0001-2752-9057 Journal Article 2025 11 19 Marital forgiveness is considered an important psychological process in managing conflicts and repairing emotional damage in marriage. The aim of this study was to develop and evaluate a native marital forgiveness scale based on the social and psychological model of McCullough et al. (1998). The study consisted of two stages: the first stage with 351 participants for exploratory factor analysis (EFA) and the second stage with 443 participants for confirmatory factor analysis (CFA), convergent and criterion-based validity, and reliability analysis. The scale development process included a literature review, a qualitative study with interviews of Iranian participants from different cultures, item generation, content-based validity, and scale administration. EFA analysis identified four main factors including “avoidance”, “tendency for revenge”, “conditional forgiveness”, and “unconditional forgiveness”, which explained a total of 61.79% of the variance. (CFA) confirmed the four-factor structure and the second-order model and showed that the scale has good fit, convergent validity, criterion-based validity, and high reliability (α=0.93). The results showed that marital forgiveness is associated with a decrease in avoidance and desire for revenge and an increase in positive relationship behaviors, and the presented scale is considered an appropriate tool for measuring the willingness to forgive one's spouse's transgressions in Iranian-Islamic culture. بخشش زناشویی به‌عنوان یک فرآیند روان‌شناختی مهم در مدیریت تعارضات و ترمیم آسیب‌های هیجانی در ازدواج مطرح است. هدف این پژوهش توسعه و ارزیابی یک مقیاس بخشش زناشویی بومی مبتنی بر مدل اجتماعی و روان‌شناختی مک‌کالو و همکاران (۱۹۹۸) بود. مطالعه شامل دو مرحله بود: مرحله اول با ۳۵۱ شرکت‌کننده برای تحلیل عامل اکتشافی (EFA) و مرحله دوم با ۴۴۳ شرکت‌کننده برای تحلیل عامل تأییدی (CFA)، اعتبار همگرا و مبتنی بر معیار، و بررسی قابلیت اطمینان. فرآیند توسعه مقیاس شامل مرور ادبیات، مطالعه کیفی با مصاحبه شرکت‌کنندگان ایرانی با فرهنگ های متفاوت، تولید آیتم‌ها، اعتبار مبتنی بر محتوا و اجرای مقیاس بود. تحلیل EFA چهار عامل اصلی شامل «اجتناب»، «تمایل به انتقام»، «بخشش مشروط» و «بخشش بی‌قید و شرط» را شناسایی کرد که در مجموع ۶۱.۷۹٪ از واریانس را تبیین کردند. (CFA) ساختار چهارعاملی و مدل مرتبه دوم را تأیید کرد و نشان داد که مقیاس دارای برازش مناسب، اعتبار همگرا، اعتبار مبتنی بر معیار و قابلیت اطمینان بالا (α=0.93) است. نتایج نشان داد که بخشش زناشویی با کاهش اجتناب و تمایل به انتقام و افزایش رفتارهای مثبت رابطه‌ای همراه است و مقیاس ارائه‌شده ابزار مناسبی برای سنجش تمایل به بخشش تخلفات همسر در فرهنگ ایرانی-اسلامی محسوب می‌شود.